شيري در قفس!!

                                      براي زادگاه پدربزرگم

اگرچه در گلوي خسته ات فرياد بس داري

ولي خاموشي وانديشه از فريادرس داري

تنت را خارپشتان مي كشند از چارسو آنسان

كه پندارم تورا پيراهني از خارو خس داري

تو اي شيرين ترين بخش زمين!بااين همه فرهاد

بگو تاچند برسر خسرواني از مگس داري؟!

بگو اي جنگل شطرنجي تاريخ شاهت كو؟

چه ميپرسم من ازشاهت كه شيري درقفس داري!

اگر خون گريه مي كرديم كي جاي ملامت بود

كه تو لب دوخته عمريست لبخندي هوس داري

تورابر قله هر شب رودهایت پاس مي دارند

تو آن ماهي كه جز خورشيد وام از هيچ كس داري

دو سوي صلح را جز جنگ راهي نيست مي بيني؟

نه راه پيش رفتن داري و نه راه پس داري!

نسيمي مي وزد بر سبزو زرد و سرخ  نوروزت

بهاراست اين  بجنبان پرچمت راتا نفس داري!!